جلسه شب هجدهم

18 دسامبر 2018 0 نظر

بسم‌الله الرحمن الرحیم

شب ۱۸ ماه رمضان ۹۶
رساله ی لقاءالله

?آن وجودی که برای همه است وجود نفسانی است،در عارف تبدیل به وجود روحانی میشود.
بالاترین سر خداوند وجود روحانی است و عارف هم به بالاترین سر خداوند دست یافته است،یعنی در عالم تجرید وارد شده است.

❇️بدن مادی است و روح در قالب بدن است،ولی بدن را تابع روح کرد و روح را به ید خداوند داد،لذا کاملاً در این بخش سلوک و پیمودن را تمام کرد،این است که خداوند برای ایشان چهار در را باز کرده است میفرماید:

۱⃣⬅️دری است که اول صبح باز میکنم و هدیه ای میدهم.

۲⃣⬅️دری است که شب باز میکنم و باز هدیه ای میدهم.

۳⃣⬅️دری است که ظهر باز میکنم و هدیه ای میدهم.

۴⃣⬅️دری است که همیشه باز است،این در برای عموم آزاد است و این در،در توبه است.

❇️واینکه خداوند برای ایشان چهار در را باز کرده است منظور برای بشری هست که از عالم حس عبور کرد،از عالم نفس گذر کرد و در ابعاد مختلف روحانی به جایی رسید که چشمهای دلش باز شد،وقتی چشم های دلش باز شد یقیناً به مرحله ی استغناء رسیده است.

❇️در حدیث قدسی خداوند میفرماید به عزت و جلالم سوگند که هیچ وقت میان خود و تو ای انسان کامل پرده ای نمی اندازم،چرا؟
برای اینکه تا هر زمانی که بخواهد مرا دیدار کند،البته من با دوستان خودم اینچنین برخورد میکنم.

✅در تفسیر حیات الباقیه،کدام زنده ها باقی هستند،کدام زنده ها ابدی هستند،کدام زنده ها جاوید هستند:
میفرماید آن کسی که چشم دل و گوش دل را باز میکند با دل خود میخواهد حرف من را بشنود،و با چشم دل میخواهد عظمت من را درک کند و ببیند،این انسان همیشه زنده است و هرگز نمیمیرد.
خداوند میفرماید دو کار با این انسان انجام میدهم:

۱⃣⬅️کلید بهشت را هم در این دنیا و هم در آخرت به او میدهم.

۲⃣⬅️اگر لغزشی هم باشد فردای قیامت اجازه نمیدهم حتی پیغمبر هم بفهمد،چون این انسان پیش من خیلی مقرب است،حتی به او کلید افرادی که میخواهد شفاعت کند نیز به او میدهم،آن کسانی که با او نشت و برخاست هم داشتند.

? روایت داریم مامور نامه ی ما شیعیان در سه شب احیاء حضرت ابوالفضل(ع) است.نامه ها را پیش امام حسین(ع) میبرد.امام حسین میفرماید همه را نوشتی میگوید بله آقا جان،میفرماید مال اون ارمنی هم بنویس چون تو مجلس ما آمده است و ما کریم هستیم.بعد میفرماید چه نوشته اند،میگوید گفته اند خدایا ما که ابرو نداریم به حق حسین(ع) ما را ببخش،امام حسین(ع) هم میفرماید الهی آمین. بعد میفرماید خدایا تمام ثواب های من را بین شیعیانم تقسیم کنید وقتی تمام شد میفرماید به اندازه ی خون خودم و حضرت علی اکبر(ع) و حضرت علی اصغر(ع) هم برای شیعیانم ثواب بنویس و بعد که تمام میشود میفرماید به ناله های خواهرم زینب(س) هم برای آنها ثواب بنویس.